“Frédéric Nicolay blijft de projecten aan mekaar rijgen. Hij heeft nu zijn oog laten vallen op de voormalige Speedy-garage aan het Sint-Lazarusplein in Sint-Joost. Een wijk in volle evolutie. Onlangs werd een internationale architectuurwedstrijd gelanceerd voor de heraanleg van het plein, dat de verbinding vormt tussen de hoerenbuurt van Sint-Joost en Schaarbeek en het stadscentrum.

En dan is er nog de Silver Tower, een toren van 33.000 vierkante meter kantoren op het plein naast de treinsporen, die in de loop van volgend jaar klaar moet zijn. “De wijk is in beweging en daar willen wij op inspelen”, zegt Jean-Sébastien Van Keymeulen van het architectenkantoor bureau K aan brusselnieuws.be. Van Keymeulen is zowat het creatieve brein naast en zielsgenoot van Nicolay.”

Uit: Brusselnieuws op donderdag 26 april 2012, 20u12

le mercredi 25 avril 2012

1/ Débat politique de 12 à 14 heures à la Bibliothèque Royale de Belgique, auditoire Arthur de Greef, Boulevard de l’Empereur 4, 1000 Bruxelles.

A la veille des élections communales, nous interrogerons des échevins du logement sur leurs projets pour lutter contre la crise du logement au niveau local.

Trois thématiques seront plus particulièrement abordées :

- Le manque de logements abordables, destinés aux personnes aux revenus limités

- Les solutions locales pour augmenter le nombre de logements abordables

- Le mode d’attribution des logements communaux

2/ Manifestation à 18 heures devant la maison communale de Schaerbeek

Le conseil communal de Schaerbeek commence à 18 heures 30. Le RBDH, en collaboration avec Samenlevingsopbouw Brussel, appelle ses membres et les citoyens sensibles à la cause du logement à venir accueillir les conseillers communaux à 18 heures, pour leur remettre en mains propres un mémorandum. A Schaerbeek, on entend beaucoup parler de stratégies entre partis pour accéder au pouvoir… Mais où sont les programmes politiques sérieux ?

eille des élections communales, nous interrogerons des échevins du logement sur leurs projets pour lutter contre la crise du logement au niveau local.

Trois thématiques seront plus particulièrement abordées :

- Le manque de logements abordables, destinés aux personnes aux revenus limités

- Les solutions locales pour augmenter le nombre de logements abordables

- Le mode d’attribution des logements communaux

‘De tram trekt zich na de halte Zuidstation op gang en twee mensen azen op het vrije plekje naast me. Het is een donkere jongen die het haalt en het zitje, op een seconde na, afsnoept van een mooi meisje. Ze zeult met een zware koffer, dat heeft in haar nadeel gespeeld. ‘Je laat hier een kans liggen om een mooi meisje te versieren’, fluister ik hem toe.’ Uit: MO Magazine door Bie Vancrayenest, Gelezen op 27  maart 2012. Lees hier verder

Cliquez sur l’image pour lire les résultat de notre projeter de  journal.

Gemeenteraadslid Els Ampe neemt een kijkje in Villa Tinto, een complex met 51 vitrines, een politiekantoor en duidelijke afspraken. (© Marc Gysens)

D  e Verversrui, de Schippersstraat en de Vingerlingstraat. Ziedaar wat in Antwerpen doorgaat voor de ‘rosse buurt’, het zogenaamde Schipperskwartier. Nog niet zo lang geleden was het nochtans anders: toen strekte het Schipperskwartier zich nog uit over zeventien straten rond het beruchte Falconplein en tierden drugs-, mensen- en wapenhandel er welig.

De tijden zijn veranderd. Rond de eeuwwisseling stelde het Antwerpse stadsbestuur een gedoogzone voor raamprostitutie in, beperkt tot drie straten. Straatprostitutie en overlast werden verboden én beboet. Een opkuis die kan tellen, want tegenwoordig geldt de rosse buurt in de Scheldestad als een toeristische trekpleister of een curiosum waarop vele steden jaloers zijn. Zo ook een fractie van de Brusselse Open VLD-MR-oppositie. Zij willen er ideetjes opdoen voor na de verkiezingen in het najaar. Want als er twee stadsbuurten niet te vergelijken vallen, dan zijn het wel de prostitutiewijken van Antwerpen en Brussel.

Wijkinspecteur Kristof De Busser legt een en ander uit. “Om de straatprostitutie aan te pakken hebben we de straten in deze buurt verkeersvrij gemaakt, zodat er geen doorgaand verkeer meer is. Iemand die zich toch verdacht gedraagt, rondrijdt met de auto en op zoek lijkt naar meisjes op straat, krijgt dan ook een pv.”

De Busser heeft zijn kantoor in het midden van Villa Tinto, een gebouwencomplex met 51 vitrines gescheiden door een proper wandelsteegje. Hoewel Villa Tinto een privé-initiatief is, zijn er duidelijke afspraken met de huurders van de ramen. “Er is de stilzwijgende overeenkomst dat er geen of weinig concurrentie is tussen de huurprijzen en de prijs voor seks,” zegt De Busser. “De huurders van de ramen zijn vooraf gescreend en het stadsbestuur hanteert strenge criteria voor de exploitatie van een hoerentent.”

Lage drempel
Hoewel het politiepunt een duidelijke plaats inneemt midden in de rosse villa, gaat het louter om aanwezigheidspolitiek. “Hier is geen permanentie, maar we gebruiken dit kantoortje wel om mensen te fouilleren als dat nodig is of om met meisjes te praten als ze hun verhaal kwijt willen. Ons politiewerk is heel laagdrempelig.” De Busser en zijn collega dragen bijvoorbeeld geen uniform, omdat dat een omgekeerd effect heeft. “Wat niet wil zeggen dat controles bij nacht niet in uniform gebeuren. Maar er is een groot verschil tussen de harde politiecontroles en het aanwezigheidsbeleid dat wij permanent voeren. Net zoals er een groot verschil is tussen de uitstraling van de buurt overdag en ’s nachts. Als het donker is, wordt deze buurt toch anders en vind je meer individuen die rond­dolen.” De zware criminaliteit is door de aanpak van het stadsbestuur wel fors teruggedrongen, zegt De Busser nog.

Critici van het Antwerpse beleid me­nen dat de gedoogzone ertoe leidt dat de aan prostitutie gelieerde mensenhandel en uitbuiting ondergronds gaan. “Het criminele heeft zich verplaatst naar andere buurten of steden,” zegt Patsy Sörensen van het bekende Payoke-huis, dat zich inzet voor de slachtoffers van economische en seksuele uitbuiting. Toch vindt Sörensen dat prostitutie niet illegaal zou mogen worden. “Nu zit het in de schemerzone en is de wet niet duidelijk. Het is niet het beroep dat te verkiezen is, maar de keuze moet wel vrij blijven.”

Hoewel Sörensen het Antwerpse prostitutiebeleid wereldwijd verdedigt, wijst ze er al langer op dat de oplossing met drie straten ook nadelen heeft.
Brussels gemeenteraadslid Els Am­pe ziet wel wat in het Antwerpse model. “Waarom niet in Brussel?”